Terapia dna miednicy

Fizjoterapia uroginekologiczna jest leczeniem zachowawczym, czyli bezoperacyjnym, problemów dna miednicy. Terapia opiera się na zbalansowaniu nieprawidłowych napięć mięśniowo- powięziowych, które bardzo często są przyczyną przewlekłego bólu i innych dolegliwości w okolicy miednicy mniejszej. Leczenie zachowawcze często przynosi poprawę, dlatego że oprócz pracy z ciałem i ćwiczeń możliwe jest zastosowanie specjalnych wkładek dopochwowych tzw. pessarów oraz modyfikacja stylu życia i odżywiania.

Problem terapii dna miednicy tkwi w tym, że jest z gatunku „tych wstydliwych” przez co wiele kobiet nie chce o nim mówić i myśleć, sądząc często, że samo minie. Niestety ilość dolegliwości i ich skutki zmusza aby o dostępności takiej terapii mówić wprost.
Praca z dnem miednicy jest specyficzną terapią opierającą się na szacunku do ciała pacjenta.

Terapia dna miednicy polega na:

  1. Wizycie diagnostycznej (wywiad, badanie fizykalne, badania dodatkowe jeśli są niezbędne).
  2. Terapii mięśniowo-powięziowej (zbalansowanie napięcia mięśniowego).
  3. Nauce i kontroli prawidłowego napinania i rozluźniania dna miednicy oraz kontroli własnego ciała w różnych pozycjach (trening sensomotoryczny, poprawa świadomości własnego ciała)

Wskazania do terapii

Terapia dla kobiet w ciąży i po porodzie

Ciąża i poród na długi czas zmieniają cały układ mięśniowo- powięziowy kobiety. Zmiany hormonalne wpływające na zmniejszenie napięcia więzadeł i utrzymujące się jakiś czas po porodzie skutkują istotnymi zmianami w układzie stawowym, ale też mięśniowym szczególnie kończyn dolnych czy klatki piersiowej. Organizm kobiety przechodzi więc wiele przemian, co ma wpływ na postawę i codzienne funkcjonowanie, a zadaniem fizjoterapeuty w tym przypadku jest kierowanie procesami kompensacyjnymi tak, by przebiegały bez zakłóceń.
Kierowanie to polega między innymi na kontrolowaniu procesu powrotu tkanek do stanu sprzed ciąży. Zbyt wcześnie rozpoczęta gimnastyka regeneracyjna (np. schematycznie prowadzony trening mięśni brzucha) może prowadzić do pogłębienia poporodowych dysfunkcji. Dlatego między innymi ćwiczenia wzmacniające powinno zalecać się wtedy, gdy napięcie mięśniowe w obrębie miednicy, jamy brzusznej i klatki piersiowej zostanie zbalansowane (ok. 3 miesiąc po porodzie). Istotną kwestię stanowi również umiejętność łączenia treningu mięśni lokalnych z dominującymi grupami mięśniowymi, czego efektem będzie globalny efekt terapeutyczny (m.in. prawidłowa postawa ciała).

Dolegliwości, które mogą pojawić się w okresie połogu:


W ciąży

Fizjoterapię dla kobiet w ciąży prowadzę od 16 tygodnia ciąży lub wcześniej, jeśli tak zdecyduje lekarz prowadzący. Na pierwszą wizytę należy przynieść pisemne zaświadczenie od lekarza ginekologa-położnika o braku przeciwskazań do fizjoterapii.


Po porodzie